پاکسیل یا پاروکستین چیست؟
همانطور که توضیح داده شد، پاروکستین یک داروی ضد افسردگی است که برای درمان حملات پانیک، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD)، اختلالات اضطرابی و اختلال استرس پس از سانحه استفاده می شود. این دارو ممکن است خلق و خو، خواب، اشتها و سطح انرژی شما را بهبود بخشد و به افزایش علاقه شما به زندگی کمک کند.
پاروکستین ترس، اضطراب، افکار ناخواسته و تعداد حملات پانیک را کاهش می دهد. پاروکستین همچنین ممکن است کارهای تکراری و وسواسی مانند شستن دست ها، شمارش و بررسی را که در زندگی روزمره اختلال ایجاد می کنند، کاهش دهد.
- نام تجاری دارو: پاکسیل
- نام رایج دارو: پاروکستین – پاروکستین
پاکسیل چگونه کار می کند؟
پاروکستین با بازگرداندن تعادل یک ماده طبیعی خاص (سروتونین) در مغز عمل می کند و به عنوان یک مهارکننده بازجذب سروتونین شناخته می شود.
نحوه مصرف قرص پاکسیل و مقدار مصرف
قبل از مصرف پاروکستین و قبل از هر دوز جدید، بروشور بسته را بخوانید یا از پزشک یا داروساز خود سوال کنید:
پاروکستین را به صورت خوراکی، با یا بدون غذا، طبق دستور پزشک، یک بار در روز در صبح مصرف کنید.
مصرف پاروکستین همراه با غذا می تواند حالت تهوع ناشی از مصرف این دارو را کاهش دهد.
اگر مصرف پاروکستین در طول روز باعث خواب آلودگی شما می شود، با روانپزشک خود در مورد مصرف دارو در عصر صحبت کنید.
طبق دستورالعمل سازنده، هنگام مصرف پاروکستین نباید له شود یا جویده شود. با این حال، بسیاری از داروهای مشابه (قرص های حل شونده سریع) را می توان جوید یا خرد کرد.
اگر از پاروکستین برای مشکلات پیش از قاعدگی استفاده می کنید، پزشک ممکن است یک بار در ماه یا فقط 2 هفته قبل از شروع قاعدگی تا روز بعد از اولین روز پریود، پاروکستین را تجویز کند.
حتی اگر بعد از مصرف پاروکستین احساس بهبودی کردید، مصرف دارو را ادامه دهید و بدون مشورت با پزشک مصرف آن را قطع نکنید.
در صورت قطع ناگهانی دارو؛ اگر درمان را به طور ناگهانی متوقف کنید، ممکن است عوارض جانبی مانند نوسانات خلقی، سردرد، خستگی، تغییر در مدت زمان خواب و احساسات مختصر مانند شوک الکتریکی را تجربه کنید.
دوز پاکسیل چقدر است؟
دوز پاروکستین به سن، سلامتی، پاسخ بدن شما به درمان و سایر داروهایی که مصرف می کنید بستگی دارد.
مطمئن شوید که پزشک یا داروساز شما از تمام داروهایی که مصرف می کنید مطلع است.
برای جلوگیری از عوارض جانبی، پزشک ممکن است شروع به تجویز دارو با دوز کم کرده و به تدریج آن را افزایش دهد.
دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید.
مراقب باشید که دوز دارو را خودسرانه بیش از مقدار تجویز شده افزایش ندهید.
در صورت افزایش دوز؛ نه تنها وضعیت شما سریعتر بهبود نمی یابد. برعکس، خطر عوارض جانبی افزایش می یابد.
برای حداکثر اثربخشی از پاروکستین به طور منظم استفاده کنید.
به یاد داشته باشید که دارو را هر روز در زمان مقرر مصرف کنید.
تجویز و تعیین دوز این دارو برای درمان افسردگی یا سایر اختلالات روانی تنها بر عهده روانپزشک است، بنابراین از مصرف خودسرانه خودداری کنید.
علائم مصرف بیش از حد پاکسیل چیست؟
اگر فردی پاروکستین بیش از حد مصرف کرده باشد و علائمی مانند غش یا مشکل در تنفس داشته باشد. بلافاصله با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. قبل از مصرف دارو حتما به نکات زیر توجه کنید:
داروهای خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.
به طور منظم با پزشک و روانپزشک خود مشورت کنید.
اگر یک دوز پاروکستین را فراموش کردید. در اسرع وقت دوباره آن را بخواهید. اما اگر به یاد داشته باشید که آن را درست قبل از دوز بعدی مصرف نکنید، نیازی به مصرف دو برابر پاروکستین نیست. فقط دوز تجویز شده را مصرف کنید.
برای نگهداری صحیح پاروکستین، آن را در دمای اتاق، دور از گرما و رطوبت و دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.
همچنین، داروها را در حمام نگهداری نکنید.
مراقب باشید از داروهای تاریخ مصرف گذشته استفاده نکنید.
بهترین زمان مصرف پاروکستین چه زمانی است؟
بهترین زمان برای مصرف پاروکستین یک بار در روز صبح، همراه یا بدون غذا است.
قرص داپاکس یا پاروکستین چه کاربردهایی دارد؟
پاروکستین به دسته مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) تعلق دارد. پاروکستین برای طیف گسترده ای از شرایط، از جمله افسردگی، اختلالات اضطرابی، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD)، اختلال هراس، و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تجویز می شود. توجه به این نکته ضروری است که این داروها فقط با نظر و تجویز پزشک متخصص مصرف شوند.
- قرص پاروکستین برای درمان زود انزالی:پاروکستین یکی از مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) است که در درمان انزال زودرس استفاده می شود و برای قرص های نعوظ و به تاخیر انداختن نعوظ استفاده می شود. با این حال، این استفاده از قرصهای داپاپکس برای انزال زودرس یا قرصهای تاخیری پاروکستین در بسیاری از کشورها تایید نشده است.
- پاروکستین و فشار خون:پاروکستین ممکن است بر فشار خون تأثیر بگذارد. برخی از مطالعات نشان داده اند که پاروکستین ممکن است فشار خون را افزایش دهد، به ویژه در افرادی که سابقه فشار خون بالا یا بیماری قلبی عروقی دارند.
- پاروکستین در حملات پانیک:پچه قرص هایی برای حملات پانیک موثر هستند؟ پاروکستین معمولاً برای درمان حملات پانیک و اختلال پانیک تجویز می شود زیرا می تواند به کاهش دفعات و شدت حملات پانیک کمک کند.
آیا پاروکستین خواب آور است؟
نه، Praxil CR یا Paxil 20 قرص خواب نیستند. پاروکستین برای درمان افسردگی استفاده می شود.
عوارض جانبی پاروکستین چیست؟
اگر پزشک پاروکستین را برای شما تجویز کرده باشد، مطمئن باشید که فواید آن بیشتر از مضرات آن خواهد بود. بهتر است بدانید که اکثر افرادی که پاروکستین مصرف کرده اند، هیچ عارضه جانبی جدی از این دارو را تجربه نکرده اند.
عوارض شایع، جدی و بسیار جانبی این دارو عبارتند از:
- خواب آلودگی
- سرگیجه
- از دست دادن اشتها
- خشکی دهان
- زیاد عرق کنید
- تاری دید و خمیازه مداوم
- شلوغی
- ناتوانی در حفظ تعادل بدن
- کاهش میل جنسی یا تغییر در توانایی جنسی
- بی حسی و بی حسی اعضای بدن
- بیشتر و بیشتر شدن
- کبودی و خونریزی آسان
- تیره شدن رنگ مدفوع
- استفراغی که شبیه تفاله قهوه است
- درد و حالت تهوع
- تورم و قرمزی چشم
- گشاد شدن مردمک و تغییرات بینایی، مانند دیدن رنگین کمان در اطراف چراغ ها در شب.
آیا ممکن است پس از مصرف پاکسیل واکنش آلرژیک ایجاد شود؟
لازم به ذکر است که واکنش های آلرژیک جدی به پاروکستین نادر است. با این حال، اگر یک واکنش آلرژیک جدی مانند موارد زیر را تجربه کردید، فوراً از یک مرکز پزشکی اورژانس کمک بگیرید. با توجه به کامل نبودن لیست عوارض می توان با عارضه ای مواجه شد که ذکر نشده است. در موارد زیر با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید:
- علائم پوستی
- خارش
- تورم (به خصوص در صورت، زبان و گلو)
- سردرگمی شدید
- اختلال تنفسی
سندرم سروتونین و قرص پاروکستین
مصرف پاروکستین به ندرت می تواند میزان سروتونین را در بدن افزایش دهد و باعث ایجاد شرایط خطرناکی مانند سندرم سروتونین یا مسمومیت با سروتونین شود.
با این حال، اگر از داروهایی استفاده میکنید که سطح سروتونین را افزایش میدهند (مانند داروهای غیر ویروسی مانند اکستازی و هوفاریفون، داروهای ضد افسردگی مانند مهارکنندههای بازجذب سروتونین مانند سیتالوپرام و فلوکستین)، مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین مانند دولوکستین، ونلافاکسین و خطر تریپتان، این شدیدتر می شود.
عوارض قرص پاروکستین در انزال زودرس و نعوظ دردناک
در موارد نادر، نعوظ دردناک بیش از 4 ساعت ممکن است در مردانی که پاروکستین مصرف می کنند رخ دهد. اگر چنین مشکل جدی را تجربه کردید، مصرف دارو را قطع کنید و فورا به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است این مشکلات دائمی باشند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این دارو، بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید.
قطع ناگهانی پاروکستین چه عوارضی دارد؟
چگونه پاروکستین را قطع کنیم؟ قطع ناگهانی پاروکستین، لوکسیم یا هر داروی SSRI دیگری می تواند علائم خطرناکی ایجاد کند. که ممکن است شامل سرگیجه، حالت تهوع، استفراغ، سردرد، خستگی، تحریک پذیری، اضطراب، بی خوابی، رویاهای واضح، لرزش، احساس شوک الکتریکی، علائم شبیه آنفولانزا و آسیب مغزی باشد (احسی که به عنوان شوک الکتریکی به سر توصیف می شود). ).
اقدامات احتیاطی هنگام مصرف قرص پاکسیل
قبل از مصرف پاروکستین، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. پاروکستین ممکن است حاوی مواد غیر فعالی باشد که ممکن است باعث واکنش های آلرژیک یا سایر مشکلات شود. برای جزئیات بیشتر با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.
پاروکستین ممکن است باعث گیجی، از دست دادن هوشیاری و تاری دید شود.
الکل و ماری جوانا این وضعیت را بدتر می کند، بنابراین از رانندگی یا انجام فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارند تا زمانی که کاملا بیدار هستید خودداری کنید.
هنگام مصرف پاروکستین از نوشیدن الکل خودداری کنید.
اگر از ماری جوانا استفاده می کنید با پزشک خود صحبت کنید.
قبل از هر جراحی، تمام داروهایی که مصرف می کنید با پزشک یا دندانپزشک خود در میان بگذارید.
پاروکستین با کدام داروها تداخل دارد؟
تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و اثرات پاروکستین را تغییر دهد یا خطر عوارض جانبی آن را افزایش دهد. برخی از محصولاتی که ممکن است با پاروکستین تداخل داشته باشند عبارتند از:
- تیوریدازین و سایر داروهایی که می توانند باعث خونریزی و کبودی شوند، مانند داروهای ضد پلاکت مانند کلوپیدوگرل.
- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن
- رقیق کننده های خون مانند وارفارین
- اگر آسپرین همراه با پاروکستین مصرف شود، ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد.
- اتوموکستین و فنوتیازین
- پیموزاید و ریسپریدون
- تاموکسیفن و تترابنازین
- داروهای ضد آریتمی مانند پروپافنون و فلکائینید
- داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای مانند دزیپرامین و آمی تریپتیلین
- مصرف مهارکننده های مونوآمین اکسیداز مانند ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن بلو، موکلوبامید و پاروکستین می تواند خطرناک
- و کشنده باشد.
- قرص های خواب آور مانند آلپرازولام، دیازپام، زولپیدم، شل کننده های عضلانی و مسکن هایی مانند کدئین.
- مصرف پاروکستین ممکن است بر نتایج برخی از آزمایشات آزمایشگاهی و پزشکی مانند اسکن مغز برای تشخیص بیماری پارکینسون تأثیر بگذارد.
